Türkiye’de toplumsal barışın en önemli temellerinden biri, insanların etnik kimliği, cinsiyeti ve inancı ne olursa olsun eşit yurttaşlar olarak kabul edilmesidir. Son günlerde iş insanı R. K.nın bir etkinlikte anlattığı ve Kürt kadınlarını konu alan ifadeleri kamuoyunda büyük tartışmalara neden oldu.

Bir kesim bunu “fıkra” veya “mizah” olarak değerlendirirken, çok sayıda vatandaş, sivil toplum kuruluşu ve siyasetçi ise söz konusu ifadelerin Kürtleri ve kadınları aşağılayıcı nitelik taşıdığını savundu. Tepkilerin büyümesi üzerine konu yargının da gündemine taşındı.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 10. maddesi, herkesin dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din ve benzeri sebeplerle ayrım gözetilmeksizin kanun önünde eşit olduğunu hükme bağlamaktadır. Aynı zamanda Anayasa’nın 17. maddesi kişinin maddi ve manevi varlığının korunmasını güvence altına almaktadır.

Türk Ceza Kanunu’nun 216. maddesinde ise halkın bir kesimini sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılayan kişilerin cezalandırılabileceği düzenlenmiştir. Bu nedenle kamuoyunda oluşan tartışmaların temelinde yalnızca ahlaki ve vicdani hassasiyetler değil, aynı zamanda hukuki boyut da bulunmaktadır.

Bir kişinin sahip olduğu servet, makam veya toplumsal statü; onu eleştiriden muaf hale getirmez. Tam tersine, toplum önünde bulunan kişilerin kullandıkları dil konusunda daha dikkatli olmaları beklenir. Çünkü onların sözleri milyonlarca insana ulaşmakta ve toplumsal algıyı doğrudan etkilemektedir.

Kürt kadınları bu ülkenin onurlu vatandaşlarıdır. Kadınlar ise toplumun temel direğidir. Hiçbir etnik kimlik ve hiçbir kadın topluluğu aşağılayıcı ifadelerin konusu yapılamaz. Mizah adı altında yapılan her söz, toplum tarafından aynı şekilde karşılanmayabilir. Özellikle etnik kimlik ve kadınlık üzerinden yapılan genellemeler, toplumsal yaraları derinleştirebilir.

Bugün ortaya çıkan güçlü tepki, aslında toplumun değişen vicdanını göstermektedir. İnsanlar artık etnik kökeni ya da cinsiyeti nedeniyle aşağılanan hiç kimseye sessiz kalmak istememektedir.

İşte bu yüzden denilebilir ki; makamlar, servetler ve unvanlar ne kadar büyük olursa olsun, halkın ortak vicdanı karşısında küçülmeye mahkûmdur. Kürtler ve kadınlar, kendilerine yönelik ayrımcı söylemler karşısında gösterdikleri tepkiyle, en güçlü görünenleri bile kamuoyu önünde hesap vermek zorunda bırakabilir.

Çünkü gerçek güç; parada, makamda veya şöhrette değil, insan onuruna sahip çıkabilmektedir… Kürtleri yok sayanlar , kadınlara hakaret edenler tarihin çöplüğünde yer almaya devam edecektir.